Nieuwe ronde, nieuwe kansen? Of....

Gepubliceerd op 1 september 2021 om 13:19

In de afgelopen maanden heb ik naast lessen over seksualiteit ook een aantal keer lessen mogen geven over pesten. Ik nam tijdens deze lessen de proef op de som met een old school methode. Iedereen krijgt een leeg wit briefje. En schrijf maar op wat jouw verhaal is. Met naam of anoniem. Ben je gepest? Pest je zelf? Doe je mee met de groep? Wat is het ergste wat je hebt meegemaakt?

Ik geniet van de oprechte reacties, het kijken naar elkaar. De vragen die gesteld worden. Maar wat is er ook een weerbarstige praktijk!

In een klas  werden minstens 3 leerlingen gepest. Er waren 4 leerlingen die een pestverleden hadden. 2 leerlingen durfden eerlijk toe te geven zelf te pesten. Iemand die opschreef gepest te worden, maar ook een pester te zijn. En dan de details....

De jongen die aan het einde van de les zijn verhaal deed. Het verdriet wat naar boven komt, onderlinge blikken van verstandhouding, het ontwijken. 

Over dat laatste wil ik het even met je hebben. Want er waren ook leerlingen die een blanco briefje inleverden, maar bij wie hun ogen alles behalve een blanco verhaal vertelden. Misschien herken je dit wel. Je wilt eigenlijk niet toegeven dat je gepest wordt, dat je je buitengesloten voelt. Dat zou een afgang zijn, toch? 

Jij kan wel tegen een stootje toch? Zoiets ga je toch niet toegeven in de klas? Het pesten zal vast erger worden. Nee, je bent vastbesloten. Jij bent een vechter. Ze krijgen jou niet klein.

Wat het in werkelijkheid met je doet, hoeft de klas niet te weten. Misschien durf je het zelfs niet tegen een vriend of vriendin te zeggen en hou je een masker op. Dat masker kan zo vertrouwd voelen, dat het net lijkt of het zo hoort te zijn. 

Wat kun je gaan geloven wat er gezegd wordt. Wat kun je je eenzaam voelen. Ik ben lelijk. Ik ben dik. Ik mag er niet zijn. Ik hoor er niet bij. Ik ben anders. 

Vaak komt het er op een verkeerd moment uit en op een andere manier dan je in gedachten had. 

Maar nog liever trek je je terug. Met je telefoon. Geen gedoe, even alleen zijn met jezelf. Als je niet op social media gepest wordt, zal dit tijdelijk verlichting geven. Even ontspanning. 

Want wat is het eng om echt te voelen. Stel je voor wat er naar boven komt. Liever verdoving dan ellende. Je bent niet de enige die er zo mee omgaat! Alles om de pijn te ontwijken.

Wist je dat huilen genezend en helend is? Wist je dat huilen een hele gezonde en natuurlijke emotie is? Wist je dat de Heere Jezus openlijk huilde? Zijn emoties toonde? Wist je dat er in de Psalmen allerlei emoties verwoord worden? Dat je soms ook gewoon even goed boos mag worden? Met de nadruk op goed boos worden. Gooi niet met een deur, maar laat de pesters maar eens voelen wat het met jou doet. Als dit niet alleen lukt: schakel iemand in! En nog even iets om in je achterhoofd te houden: een pester voelt zich (bijna altijd) net zo onzeker als jij je kan voelen. Vaak zit er een verhaal achter pestgedrag. Het lost het pesten helaas niet op, maar het is wel de realiteit: pesten omdat je jezelf afgewezen voelt of voelde. Pesten omdat je thuis geslagen wordt. Pesten als uitlaatklep. Het gebeurt. 

Het is zeker niet makkelijk om er mee voor de dag te komen. Maar het gaat jou wel verder helpen. Neem iemand in vertrouwen als je dit nieuwe schooljaar weer geconfronteerd wordt. Blijf niet rondlopen met je rugtas vol met ellende. Je rugtas gaat anders steeds zwaarder wegen. Op een dag wordt het te zwaar voor je. 

Ja, het is verschrikkelijk wat er met je is gebeurd. Ja, je mag boos zijn, verdrietig. Maar durf ook die stap verder te zetten. Durf het uit je tas te halen. Durf ermee voor de dag te komen. Durf voor jezelf toe te geven dat het gewoon echt niet ok is. 

Het is spannend, het is eng, maar sinds wanneer is dat een reden om iets niet te doen? 

 

Breng het in het licht. Breng het in het Licht. De Heere Jezus weet raad met jouw hart. David schreeuwde het naar God uit! Over zijn achtervolgers! Er is niets nieuws onder de zon. Doe het gewoon maar na. Lucht je hart. 

Enne...schroom niet om even door te klikken naar de contactpagina. Je bent welkom!

 

Anneke 

 

 

 

 


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.